Na skrzydłach motyla

Herbata zielona, w pączku rozwijającym się w dzbanku w kwiat. Kubek do herbaty też zielony. Kot szaro-bury na turkusowo-zielonej poduszce. Za oknem biel zakryta czernią i szarością nocy. Na paznokciach lakier jak opalizujące skrzydła motyla. W głowie wyobrażone barwy nieznanego jeszcze kawałka świata, w którego kierunku już niedługo (bo miesiąc minie szybciutko, prawda?) będę lecieć...   

Wańka wstańka...

Przewracam się z boku na bok, poduszka wędruję z prawej strony na lewą, razem ze mną i z poduszką wędruję po łóżku kocica. Bezsenna noc... Dopadają strachy, lęki i złość na samą siebie, że się nie przygotowałam na kryzys, potem pojawia się też złość na tych, którzy do sytuacji kryzysowej doprowadzili i sami z przyszłością zabezpieczoną pełnym kontem, patrząc w oczy mówią "więcej optymizmu!". 

Wstaję, robię rumiankową herbatę, wkładam słuchawki w uszy i zostawiam za sobą rzeczywistość, wchodzę w świat z jakiegoś audiobookowego czytadła, które wpadło mi w ręce przy przeglądaniu szuflady z różnościami. Zasypiam w końcu tuż przed szóstą rano... 

Teraz w głowie myśl "A właśnie, że nie! Nie dam się! Wyjdę z tego silniejsza". Zawsze tak reaguję na zły czas, na trudności, które niemal powalają, na smutki, na kryzysy. Najpierw chowam się w kącie w poczuciu bezradności i w lęku, czasem popłaczę... A potem wstaję, strząsam z siebie strach, robię mocną herbatę i... ruszam do boju :-). 

Na Nowy Rok i resztę życia

Czasu, uważności i przestrzeni. Dla siebie i od siebie.

Życie...

Poranny miks jesieni i zimy, z błękitem nieba, ostrym słońcem, szaleństwem kolorów oszronionych liści... 

Herbata w żółtym kubku...

Radość, że już niedługo do mamy pojadę...

Zapach pieczonego kurczaka...

Mruczenie kocicy...

Marzenia o podróży dalekiej...

Troska o dalekich, a jednak bliskich, którzy tam gdzie huragan...

Bacha najpiękniejsza muzyka...

Pełnia ukochana skryta za chmurami...

Wiadomość, że Chustka już gdzieś indziej... 

Smutek...

Jestem...

 

Jesienne zapachy

Pachnie goździkami, kardamonem, kurkumą. Kolor ma pomarańczowy. Smakuje bosko. I ciągle się jeszcze dosmacza bulgocząc na małym ogniu. Curry. 

Czytam Hotel nomadów, mieszam w garnku, popijam herbatę, kot mruczy, za oknem  świeci kawałek księżyca... Jesienią zapachniało :-)

Leniwa niedziela

Nic... Domowa niedziela. Dolce far niente. No, prawie. Ugotowałam przecież makaron z różnościami, ale skoro gotowanie to przyjemność, to czy można zaliczyć gotowanie do prac domowych? Moim zdaniem raczej należy je wpisać w radosne nicnierobienie.

W kubku herbata zielona bambusowa - jedna z 18 zielonych herbat, jakie mam w domu. Policzyłam je, z lekkim zdumieniem, dzisiaj rano, gdy szukałam zapasu tej ulubionej :-), co to skończyła się wczoraj. No tak...  

Jestem...

Ucieszyłam się radością przyjaciółki. Wysłuchałam. Pogadałam. A potem upiekłam ciasto. A wcześniej było śniadanie z mamą, zapach lip i jaśminu, przestrzeń bocznych dróg, śpiew ptaków w ogrodzie, ropucha w trawie i biedronka na kwiatku. Wróciłam...